چه نکاتی در زمان برداشت مسطحاتی و ارتفاعی با دوربین باید در نظر گرفت؟

همه چیز در زمان برداشت ایده آل نیست و اتفاقاتی می افتد که باعث ایجاد خطا و یا اشتباه در برداشت می گردد. بگذارید اول یک صحبت کوتاهی در زمینه  برداشت در دوربین نقشه برداری داشته باشیم .  در زمان برداشت، اطلاعات زاویه افقی و قائم  ، فاصله افقی و قائم ، ارتفاع رفلکتور ، ارتفاع دوربین ، مختصات X,Y,H نقاط برداشتی ، کد نقاط  در دوربین برای هر نقطه ثبت می گردد. و این نقاط توسط فرمت های تعریف شده در دوربین تخلیه و در کامپیوتر ذخیره  می شود. 2 فرمت رایج  و پرکاربرد فرمت های  PXYZD و  IDX  می باشد . در فرمت PXYZD به ترتیب شماره نقطه – مختصات X- مختصات Y- مختصات Z  و کد نقطه ذخیره شده و قابل انتقال به کامپیوترمی باشد. در فرمت IDX علاوه بر اطلاعات فرمت PXYZD ، اطلاعات مربوط به ارتفاع رفلکتور وفاصله افقی و …  در مورد هر نقطه ذخیره می شود. همچنین مشخص می گردد که در هر بار ایستگاه گذاری دوربین چه نقاطی برداشت شده است که این اطلاعات در مورد حل کردن اشتباه رایج در زمان برداشت کمک شایانی به ما می کند. با این مقدمه ،  به بررسی برخی مشکلات و روش مقابله با آنها خواهیم پرداخت.

 

اشتباه در ورود کد نقاط و شماره نقاط

یکی از اشتباهات رایج در زمان برداشت که به دلیل سرعت و فراموشی اپراتور صورت می گیرد اشتباه در وارد کردن کد نقاط  می باشد . از طرفی چون  ترسیم های بعدی در نرم افزار نقشه برداری با استفاده از  این کد نقاط صورت می گیرد  در صورت اشتباه  کد در زمان برداشت، ممکن است اشکالاتی در ترسیم اتفاق افتد. علاوه بر این  چون این اشتباهات غیر قابل جلوگیری است باید در صورتی که متوجه شدیم که کد اشتباه ذخیره شده است سریعا شماره نقطه برداشت شده به همراه کد صحیح را یاداشت می کنید و بعد از تخلیه دوربین شماره نقطه را پیدا کرده و  کد نقطه  را قبل از ورود به نرم افزار تصحیح می کنیم ( لازم به ذکر است که می توان درون نرم افزار هم کد نقطه را تصحیح کرد).

برخی از نقشه برداران ( که خودم جز یکی از آن هستم ) برای ذخیره و خواندن ایستگاه ها شماره نقاط را به صورت K1,K2,K3,.. و یا با ترکیب حروف های دیگر در دروبین ذخیره می کنند و برخی دیگر از نقشه برداران  نام ایستگاههای  را در قسمت کد تعریف می کنند. هر دو روش دارای مزایا و معایبی  می باشد که شما به عنوان نقشه بردار باید  ترجیح دهید که  از کدام روش استفاده کنید. استفاده از روش نام ایستگاه در شماره نقطه، باعث می شود که  در زمان جابجایی دوربین و  توجیه مجدد ، راحتر بتوانید نام ایستگاه را وارد کرده و آن را پیدا کنید وهمچنین همخوانی نام ذخیره شده در دوربین  با نام ایستگاه   بر روی زمین،  به شما کمک می کند که  اشتباه شما کمتر شود . اما در کنار این مزیت ، یک اشکال هم وجود دارد که بعد  تخلیه نقاط،  جهت ورود به نرم افزار نقشه برداری ( سیویل تری دی ) باید نام نقاط به صورت اعداد باشد و حروف در آن وجود نداشته باشد که برای حل این مشکل شما باید نام نقاط را  در فایل نقاط تخلیه شده ، تغییر داده و نام ایستگاه را در قسمت کد آن بنویسید .   معایب و مزایای استفاده از روش دوم، یعنی وارد کردن نام ایستگاه در کد نقاط، در واقع به ترتیب مزایا و معایب روش اول می باشد. به عبارت دیگر در روش دوم ، ورود نقاط در نرم افزار نقشه برداری راحتر است ولی ممکن است در زمان توجیه مجدد دچار اشتباه شوید. حال که اینجا صحبت از شماره نقاط در دوربین شد  یک نکته حائز اهمیت است : باید  کسانی که به روش دوم علاقه دارند، توجه کنند که ،  شماره نقطه ای که در صفحه نمایشگر دوربین نمایش داده می شود در واقع شماره ای نقطه ای است که هنوز ذخیره نشده است و با دکمه REC یا ALL ذخیره خواهد شد و اگر بخواهند شماره نقطه ای که قبلا ذخیره شده است را یاداشت کنند باید یک رقم از شماره نقطه قبل کم کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *